Werken op het land, netbal spelen en bekers vol hoop

Olivia uit Zambia vertelt ons waarom haar eerste maaltijd van de dag zo belangrijk is.

Elke morgen voor schooltijd, staat de 14 jarige Olivia vroeg op en gaat werken op de boerderij van het gezin.

Als ze terugkomt van het veld, helpt Olivia nog met enkele huishoudelijke klusjes voor ze naar school vertrekt.  Het is een vol uur stappen naar de Kawambe Basisschool.  Op school wacht haar de eerste maaltijd van de dag, een hete beker met porridge van Mary’s Meals.

‘Ik voel me fijn als ik eet, want s morgens kom ik van het veld met een lege maag,’ zegt Olivia.  ‘Ik heb grote honger als ik op school aankom.’

‘Later wil ik leerkracht worden,’ voegt ze er nog aan toe.  ‘Mijn model is mijn eigen lerares hier in Kawambe.  Mijn liefste vakken zijn Engels, wiskunde en sociale studies.  Ik heb graag de Engelse les omdat ik wil weten hoe ik Engels kan spreken.’

Zoals de meeste mensen in dit deel van Zambia hebben de ouders van Olivia een klein lapje grond waar ze voedsel telen voor hun gezin.  Het leven biedt geen zekerheid.  Dit jaar kan het gezin nu al zien dat de groeiende oogst niet groot zal zijn, omdat er zo weinig regen was.

De tijden zijn hard en thuis krijgt Olivia slechts een enkele maaltijd.  Tijdens de weekends kijkt ze soms of ze geen betaald werkje kan doen zodat ze wat geld kan verdienen om zeep te kopen om haar schooluniform te wassen.  Gezien het steeds moeilijker wordt om aan voedsel te geraken, vormt de belofte voor een dagelijkse schoolmaaltijd een echte reddingsboei voor meisjes zoals Olivia.

‘Phala (porridge) geeft mij energie,’ zegt ze.  Het helpt om me te concentreren.’

‘Voor mij is de school heel belangrijk.  Als ik afstudeer zal ik voor mezelf kunnen zorgen en geld hebben om de meeste dingen die ik nodig heb, zelf aan te kopen.’

Dank zij Mary’s Meals kan Olivia de lessen volgen met een volle maag in plaats van lessen over te slaan om te gaan werken of om voedsel bijeen zien te krijgen.  En er zelfs nog genoeg energie over om met haar vriendjes te spelen.

‘Joyce Banda is mijn beste vriendin.  Ze helpt me met mijn huistaken.  Samen spelen we netbal,’ zegt Olivia.

‘Ik speel niet voor het schoolteam van netbal omdat ik nog te jong ben, maar als ik met mijn vrienden speel ben ik altijd de centrumspeler.  Ik voel me gelukkig als ik netbal speel en ook als ik aan de studie ben.’

Hartelijk dank dat je Olivia de kans geeft om te genieten van haar kindertijd en haar het beste laat halen uit het aangeboden onderwijs.